Reverse Cowgirl

Waar komt reverse cowgirl vandaan?

De naam is een Engelse samenstelling: "cowgirl" verwijst naar het beeld van iemand die schrijlings zit alsof ze paardrijdt, "reverse" naar de andersom gerichte houding. De term werd vanaf de jaren negentig en tweeduizend populair, mede via muziek en pornografische media, en is inmiddels de gangbare benaming in zowel informeel als seksuologisch taalgebruik (WebMD).

Wat reverse cowgirl niet is

Reverse cowgirl wordt vaak op één hoop gegooid met de gewone cowgirl-positie, maar het verschil zit 'm puur in de richting: bij cowgirl kijkt de bovenliggende partner de ander aan, bij reverse cowgirl kijkt diegene de andere kant op. Het is geen aparte "categorie" seks, maar een oriëntatievariant binnen dezelfde familie van vrouw-boven-posities.

Wat maakt deze positie anders voor wie hem uitprobeert?

Doordat de bovenliggende partner zelf stuurt, ligt de controle over tempo en diepte bij diegene, iets wat sommige mensen als prettig ervaren, juist omdat het ruimte geeft om aan te geven wat werkt. Onderzoek naar coïtusposities laat zien dat de hoek en bekkenbodemspanning van invloed zijn op doorbloeding en stimulatie, en dat dit per positie en per persoon verschilt (Sexologies, biomechanische analyse van coïtusposities). Zoals bij elke positie geldt: kort even afstemmen wat wel en niet prettig voelt, maakt meer verschil dan de positie zelf, zie ook onze term Consent.

Voorbeelden

Reverse cowgirl kent verschillende varianten: laag gehurkt en dicht op het lichaam van de ander, hoger en rechtop zittend met meer bewegingsvrijheid, voorovergeleund en steunend op de benen van de ander, of met een kussen ter ondersteuning van de knieën of onderrug. Welke variant het prettigst is, verschilt per lichaam en per moment, dus blijf elkaar checken.